Kabullenme

Deniz'in ölümünü artık kabullendiğimi sanıyordum ama sanırım daha çoook uzun yolum var. Bazen  'Nasıl ya, her şey eskisi gibi, bir değişiklik yok ki' diyorum. Kazanın olduğunu unutuyorum.

Bayadır Deniz'le rüyamda konuşuyoruz falan, hatta bana talimatlar da veriyor. O sırada kazadan önce, birlikte olduğumuz zamanki sıcaklık, bütünlük ve o 'her şey çok güzel, daha da güzel olacak' hissi geri geliyor. Sonra uyanıyorum ve o kocaman boşluk, o buz gibi soğukluk ve korku tekrar içime çöküyor. Günüme normal seyrinde devam ediyorum.